با من بمان

با من بیا              با من بمان

با من بیا به سفرهای دور دست

در شهر آرزو                        در شهر انتظار

در گوش من زمزمه کن حدیث عاشقانه را

ای مهربانترین                       با من بیا

در خاطرم همیشه بمان

هر جا که می رویم

در همه جا دست من بگیر

بگذار در هر نفس نامت صدا کنم

ای شهرزاد قصه شبهاتار من

با من بمان

در غم فراق با من بنال

در شعله های اشک با من بسوز

تا مرز شقایق

با من بیا

تا آخرین نفس

با من بمیر

  زسوز عشق لیلی در جهان مجنون شد افسانه

تو مجنونم بکن از عشق خود دیوانه اش با من

           می ره و از پشت سر خنجر به آدم می زنه

به نام آهوی همیشه عاشق

بی تو....شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نرمیدم نه گسستم

باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتمهمه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

یادم آید که دگر ار تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نه گسستم نرمیدم...

رفت در ظلمت غم آن شب وشب های دگر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما چه حالتی من از آن کوچه گذشتم

I LOVE YOU

در حسرت ديدار تو من آواره ترينم 

هر چند كه تا خانه تو راهي نيست

اي فرشته آسمانهاواي پري رويائي از روزي كه تو را ديدم

و چشمان ناتوانم به چشمان جادوئي تو افتاد

دانستم آن عشق چيست پس حال به تو مي گويم

كه دوست دارم

و زندگي بدون تو

اي دختر رويائي

برايم پوچ و بي ارزش است