::. عشق زیباترین دروغ دنیاست .::

من به درماندگی صخره و سنگ من به آوارگی ابر ونسيم من به سرگشتگی ‌آهوی دشت من به تنهايی خود می مانم من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگی گيسوان تو به يادم می آيد ... من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگی شعر چشمان تو را می خوانم ... چشم تو چشمه شوق چشم تو ژرفترين راز وجود برگ بيد است كه با زمزمه جاری باد تن به وارستن عمر ابدی می سپرد تو تماشا كن كه بهار ديگر........... رنگ سرخ بیزارم لحظات سرخ رنگی را که گذرانده بودم به یاد میآورم آه ! چه سر مست بودم

document.write("") //end hiding script from old browsers -->