آدما از آدما زود سير ميشن

آدما از عشق هم دلگير ميشن

آدما رو عشقشون پا مي ذارن

آدما آدم و تنها مي ذارن

منو ديگه نميخواي خوب مي دونم

تو كتاب دلت اينو مي خونم

يادته اون عشق اون روز يادته

از اون همه ديوونگي ها يادته

تو مي گفتي كه گناه مقدسه

اول و اخر هر عشق هوس

آدما آخ آدماي روزگار

چي مي مونه از شما ها يادگار

ديگه از بگو مگو خسته شدم

من از اون قلب دورو خسته شدم

نمي خواي بموني توي اين خونه

چشم تو دنبال چشماي اونه

همه ي حرفاي تو يه بهونه است

اون جهنمي كه ميگن اين خونه است